Skakistis's Weblog

ματιές στο «μεγάλο παιχνίδι»

«τρίτος κόσμος» παντού

4 Σχόλια

Δεν είναι μυστικό. Η ευημερία των λίγων, βασίζεται στην αρπαγή. Ισως είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε κοιτώντας τη προσωπική μας φτώχεια και να τη συσχετίσουμε με την υποτιμημένη εργασιακή μας δύναμη η οποία δημιουργεί τον πλούτο. Παραδόξως, είναι ευκολότερο να δούμε τη «μεγάλη εικόνα». Ίσως έτσι καταλάβουμε τι μας συμβαίνει  και κυρίως τι πρόκειται να μας συμβεί.
Εμείς  οι …πρώην  «τυχεροί»  «δυτικοί» Ευρωπαίοι και Βορειομερικάνοι, φωνάζουμε– δικαίως- για την επίθεση που δέχονται τα  εργασιακά «κεκτημένα» μας. Κάποιοι άλλοι, περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του πλανήτη, δεν έχουν καν τη δύναμη να φωνάξουν γιατί, στην κυριολεξία, δεν έχουν να φάνε…
Στοιχείο πρώτο: Ο Μπαν Κι- Μουν, ΓΓ του ΟΗΕ, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε την το 2008 έκανε λόγο για «το νέο πρόσωπο της παγκόσμιας φτώχειας». Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει εκατοντάδες εκατομύρια άνθρωποι του πλανήτη πεινούν και υποσιτίζονται μέχρι θανάτου. Μόνο το τελευταίο εξάμηνο, οι τιμές των βασικών διατροφικών προιόντων όπως το σιτάρι, το ρίζι και το καλαμπόκι, έχει αυξηθεί κατά 50%. Ο ΓΓ του ΟΗΕ έκανε έκκληση για την εξεύρεση 500 εκ. δολαρίων προκειμένου να στηριχθεί το επισιτιστικό πρόγραμμα του οργανισμού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία των υπηρεσιών του ΟΗΕ: κάθε μέρα στον πλανήτη πεθαίνουν 100.000 άνθρωποι από πείνα. Επίσης,σύμφωνα με την FAO (οργάνωση του ΟΗΕ για την διατροφή και τη γεωργία) 1 δισεκατομύριο άνθρωποι ζούν σε συνθήκες «έσχατης πείνας» δηλαδή λαμβάνουν καθημερινά μέχρι 300 θερμίδες τη μέρα, από τις 2.700 που είναι απαραίτητες. Λόγω αυτών και άλλων παρεμφερών προβλημάτων, κάθε 7 δευτερόλεπτα στον πλανήτη πεθαίνει ένα παιδί. Δέκα νεκρά παιδιά το λεπτό, γιατί δεν έχουν να φάνε!
Στοιχείο δεύτερο: Σύμφωνα με τα κατά καιρούς δημοσιεύματα το ποσό που είναι κατατεθειμένο από τους Κροίσους του πλανήτη σε διάφορους οφ-σορ λογαριασμούς ανά τον κόσμο υπολογίζεται στα 12 τρισ.δολάρια. Προσοχή:  Μιλάμε μόνο για προσωπικές περιουσίες,  χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα κεφάλαια των πολυεθνικών και λοιπών επιχειρήσεων. Επίσης σύμφωνα με στοιχεία υπηρεσιών του ΟΗΕ, οι 200 μεγαλύτερες ιδιωτικές περιουσίες αντιστοιχούν στα εισοδήματα 2,5 δισεκατομυρίων ανθρώπων, δηλαδή στο 47% του συνολικού πληθυσμού του πλανήτη.
Συσχετιμός:Εχουν κάποια σχέση   οι δύο παραπάνω πληροφορίες; Μεγάλη.Κατ αρχήν όμως,ένας λογιστικός συσχετισμός: Αυτά τα χρήματα, τα 11,5 τρισ. δολάρια των προσωπικών καταθέσεων μιας χούφτας ανθρώπων, είναι αρκετά για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του υποσιτισμού σε όλο τον κόσμο για τα επόμενα …400 χρόνια!Για  να δούμε τώρα, γιατί λιμοκτονεί ο πλανήτης και γιατί απαιτούνται οι «φιλανθρωπικές» παρεμβάσεις του ΟΗΕ; Δύο παραδείγματα από την Αφρική  δίνουν  την απάντηση.
Ο νόμος των πολυεθνικών :Οι  φτωχότερες χώρες της Αφρικής, λοιπόν,  δεν παράγουν  για να καλύπτουν  τις ανάγκες των  πληθυσμών τους σε αγαθά, αλλά για να τροφοδοτούν σε προϊόντα τις πολυεθνικές των τροφίμων.Είναι ενδεικτικό: Οταν τα εκατομμύρια των κατοίκων της Αιθιοπίας βρέθηκαν αντιμέτωπα με το μεγάλο λιμό στα μέσα της δεκαετίας του ’80, η χώρα εξακολουθούσε να τροφοδοτεί με 180.000 τόνους καφέ τις πολυεθνικές του κλάδου. Τα εύφορα εδάφη της χώρας, που θα μπορούσαν να σπαρούν με σιτάρι ή καλαμπόκι για να τραφεί ο πληθυσμός, συνέχισαν να παράγουν καφέ, που σε ποσοστό σχεδόν 100% πηγαίνει στις πολυεθνικές που καβουρντίζουν τον καφέ και τον πωλούν στα σούπερ μάρκετ του «πολιτισμένου»  μας κόσμου.Τα κέρδη των πολυεθνικών είναι τόσο μεγάλα, που δε θα δέχονταν ποτέ να μειωθεί η παραγωγή του καφέ και να αντικατασταθεί με σιτάρι για να σωθούν μερικά παιδιά. Για ένα φλιτζάνι καφέ που στοιχίζει στη Δύση 3 ευρώ, χρειάζονται 5 γραμμάρια καβουρντισμένου καφέ. Από ένα κιλό καφέ, δηλαδή, παράγονται διακόσια φλιτζάνια, που αποφέρουν στους πωλητές της Δύσης εξακόσια ευρώ.Θα ‘λεγε, δηλαδή, κανείς ότι αυτοί τουλάχιστον που ζουν στην Αιθιοπία παράγοντας καφέ, επιβιώνουν καλύτερα από τους συμπατριώτες τους που λιμοκτονούν. Ούτε γι’ αστείο. Οι Αιθίοπες παραγωγοί πουλάνε το προϊόν τους στην πολυεθνική για 1 ευρώ το κιλό, που σημαίνει ότι εισπράττουν μόλις το 0,2% της αξίας του επεξεργασμένου καφέ. Δηλαδή, από τα 600 ευρώ, τους αναλογούν τα 1,2 ευρώ…
Παράδειγμα απορρύθμισης: Στην Ακρα, πρωτεύουσα της Γκάνας, χώρας 20 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων, οι πιτσιρικάδες στα φανάρια δεν πουλάνε χαρτομάντιλα. Πουλάνε …κοτόπουλα. Δεν πρόκειται για εύκολη δουλιά. Για να εξασφαλιστεί το νοίκι της μέρας, πρέπει κανείς να πουλήσει 10 κοτόπουλα. Πρόκειται για κοτόπουλα της εγχώριας παραγωγής. Αλλά έχουν ένα πρόβλημα. Δεν μπορούν να ανταγωνιστούν στην τιμή τα κατεψυγμένα τεμάχια κοτόπουλου που βρίσκονται στα σούπερ μάρκετ και έρχονται από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. «Αυτοί είναι οι νόμοι της αγοράς», θα ‘λεγαν οι κυνικοί. Ας δούμε, όμως, ποιοι είναι αυτοί οι «νόμοι» και πώς μπορούν να αποδεκατίσουν μια οικονομία.
Στην Γκάνα, λοιπόν,  υπήρχε μια πλούσια πτηνοτροφία με 400.000 μικρά ορνιθοτροφεία, που κάλυπταν το σύνολο των εσωτερικών αναγκών. Τα τελευταία χρόνια, όμως, άρχισαν να εισάγονται από τη Δύση μεγάλες ποσότητες κατεψυγμένων τεμαχίων κοτόπουλου, με συνέπεια, ενώ το 1992 η ντόπια παραγωγή κάλυπτε το 95% της εγχώριας αγοράς, σήμερα να καλύπτει περίπου το 10%.
Μέσα σε μια δεκαετία κατέρρευσε ένας ολόκληρος τομέας παραγωγής μιας χώρας, πολλαπλασιάζοντας τα οικονομικά της προβλήματα. Αλλά πώς έγινε αυτό; Απλό: Τα κοτόπουλα φτάνουν τόσο φτηνά στην Γκάνα από την Ευρώπη, γιατί ένα μέρος του κόστους παραγωγής τους επιδοτείται μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), αλλά αυτό που στον κόσμο του ελεύθερου – υποτίθεται – ανταγωνισμού για τους Ευρωπαίους επιτρέπεται, στις κυβερνήσεις της Γκάνα η σκέψη και μόνο να προστατέψουν την εγχώρια παραγωγή της, επιβάλλοντας δασμούς στις εισαγωγές κοτόπουλου, απαγορεύτηκε διά ροπάλου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ.Τι απέμεινε, λοιπόν, στην Γκάνα με τις 400.000 πτηνοτροφικές μονάδες; Εχει απομείνει μία όλη κι όλη επιχείρηση. Λεπτομέρεια: Κι αυτή, η μία, ελέγχεται από αμερικανικό «παγκόσμιο γίγαντα» του κλάδου…
Νομίζετε ότι τα παραπάνω δε μας αφορούν;

Written by skakistis

11 Νοεμβρίου, 2010 στις 8:22 μμ

4 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Αψογο άρθρο.
    Ειναι φανερό, σε όποιον κοιτάξει λίγο (μα πολυ λίγο) πιο προσεκτικά, ότι πρόκειται για ένα εντελώς αρρωστημένο σύστημα, που συγκεντρώνει ΤΑ ΠΑΝΤΑ σε ελάχιστους ανθρώπους, καταδικάζοντας όλο τον υπόλοιπο πλανήτη στη πείνα. Σκεφτείτε μόνο τα άπειρα δραματικά σενάρια που παίζονται καθημερινά στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη που λιμοκτονεί.
    Θανατοι καθημερινά από πείνα, πορνεία γιατι είναι ο μόνος τρόπος για επιβίωση, δημιουργία σκλάβων που εργάζονται σε χωράφια-εργοστάσια σε συνθήκες εξαθλίωσης (είπε κανείς ότι η δουλεία καταργήθηκε?
    δεν νομίζω, απλά άλλαξε μορφή), εγκληματικότητα λόγω εξαθλίωσης κτλ.
    Πάντως ολα αυτά δεν γίνονται για το χρήμα. Χρήμα αυτοί οι λίγοι «Εκλεκτοί» που κανονίζουν τις τύχες του κόσμου έχουν αρκετό. Το χρήμα είναι απλά ένα μέσο ελέγχου. Ο έλεγχος όλου του πλανήτη κρύβεται πισω απο αυτά. Για αυτό και οδηγούμαστε στην παγκοσμιοποιηση.
    Σημαντικό είναι το γεγονός ότι αυτοί που ανεβαίνουν σε σημαντικές θέσεις εξουσίας δεν έχουν και τις καλύτερες των προθέσεων για όλους εμάς.
    Το μόνο καλό απο το γεγονός ότι και εμείς σαν χώρα οδηγούμαστε στην εξαθλίωση και στην δουλεία, είναι ότι ίσως αναγκάσει μερικούς να τα σκεφτούν ολα αυτά, αφου κατα βάση είμαστε αδιάφοροι για ότι τραγικό συμβαίνει εκτός αν αυτό μας αγγίξει. Και ίσως αυτή να είναι η τιμωρία μας. ¨Η αν ισχύει ο νόμος του ΚΑΡΜΑ να είναι ένας τρόπος να μάθουμε να ενδιαφερόμαστε για τα προβλήματα των άλλων.

    ΠΑΤΗΣΙΑ

    12 Νοεμβρίου, 2010 at 8:54 πμ

  2. Η γνώση που διαχέει το αρθρο αυτό ειναι βασική για να γνωρίζει ο κόσμος σε τι κόσμο ζει. Σήμερα οι έλληνες δεν έχουν επαφη με την πραγματικότητα λόγω τηλεόρασης κατά πρώτον. Η γνώση ωστόσο αυτή παραμένει αν και σε μικρότερες δόσεις κοινής λήψης, καθώς μεταδίδεται από τα διεθνη πρακτωρεία ειδήσεων στις αναλύσεις τους και συγγράφεται στο μεγάλο τύπο όλων των χωρών κυρίως στις κυριακατικες εκδόσεις. Η γνώση που απουσιάζει παντελώς περιέχεται στην ανάλυση της συγκυρίας από την πλευρά των θυμάτων, δηλαδή τη δική μας μεταξύ άλλων. Πρόκειται για ανάλυση της ολόπλευρης επίθεσης που έχει εξαπολύσει η διεθνής με την ντόπια Αλήτ κατά της χώρας μας και των κατοίκων της, στο πλαίσιο γενικώτερης εφόδου εναντίον των κοινωνικών δυνάμεων της εργασίας και των μικρομεσαίων. Προηγουμένως στην Ελλάδα περισσότερο από παντού, επί δεκαετίες υποστήκαμε βομβαρδισμό από προπαγάνδα και οργανωμένη υπονόμευση από την πολιτική ηγεσία και τα μμε. Χάσαμε τα μυαλά μας. Γινήκαμε πολτός καταστράφηκε η δυνατότητα η αναπαραγωγής του ιδιαίτερου πολιτισμού μας και η κοινωνική επικοινωνια πριν προχωρήσουν τάχιστα στα ανήκουστα που τώρα βιώνουμε…

    neotera

    14 Νοεμβρίου, 2010 at 2:19 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: