Skakistis's Weblog

ματιές στο «μεγάλο παιχνίδι»

Τουρκικό ρεσάλτο στο ελληνικό «ναυάγιο»

4 Σχόλια

Το διήμερο Παρασκευή 14  και Σάββατο 15 Μαίου  ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, δέκα υπουργοί της κυβέρνησής του και εκατό από τους μεγαλύτερους Τούρκους επιχειρηματίες θα βρίσκονται στην Αθήνα, βοηθώντας μας να απαντήσουμε  το παμπάλαιο ρητορικό ερώτημα «τι θέλει η αλεπού στο παζάρι»; Κοτόπουλα, προφανώς…

Τώρα που ο μύθος της «ισχυρής Ελλάδας» έχει δώσει τη θέση του στην εφιαλτική πραγματικότητα της χρεοκοπίας και η αδυναμία της χώρας καταγράφεται σε όλες της τις διαστάσεις (οικονομική, πολιτική- στρατιωτική, κοινωνική) είναι η κατάλληλη στιγμή για την Αγκυρα να επιχειρήσει μια ακόμη «έφοδο». Το τουρκικό ρεσάλτο,  δεν θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση των όπλων. Αλλωστε τα όπλα χρησιμοποιούνται όταν ο αντίπαλος έχει τη δυνατότητα (και το σθένος) να αντισταθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, η Τουρκία μπορεί να πάρει από την Ελλάδα  (σχεδόν) τα πάντα, χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά…

Αυτό που  ζητά εδώ και δεκαετίες η Τουρκία από την Ελλάδα είναι γνωστό: Απαιτεί τη συνδιαχείριση του Αιγαίου. Με πιο απλά λόγια διεκδικεί τον έλεγχο (και την εκμετάλλευση) του μισού Αιγαίου. Για να το πετύχει, η τουρκική διπλωματία διατυπώνει σταθερά και μεθοδικά τις θέσεις της και τις υπερασπίζεται με τον πιστικό τρόπο που της επιτρέπει η στρατιωτική της ισχύς. Ετσι λοιπόν η Τουρκία επίσημα (με απόφαση της τουρκικής βουλής) μας απειλεί με πόλεμο αν επεκτείνουμε, όπως έχουμε δικαίωμα από τις Διεθνείς Συνθήκες τα χωρικά μας ύδατα, στα 12 ναυτικά μίλια. Επίσης– με το επεισόδιο των Ιμίων– η Αγκυρα κατάφερε να επιβάλει (διεθνώς) τη θέση της πως στο Αιγαίο υπάρχουν νησιά, βράχοι και βραχονησίδες, επί των οποίων  η κυριαρχία είναι αδιευκρίνιστη.

Με δεδομένες τις τουρκικές θέσεις (και πρακτική) το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση σπεύδει σε συνομιλίες και ακολουθεί μια πολιτική προσέγγισης— η οποία καλύπτεται κάτω από το πέπλο της οικονομικής συνεργασίας–  σημαίνει μόνο ένα πράγμα: Η Αθήνα έχει παραδεχτεί την αδυναμία της να αντιμετωπίσει τον επεκτατισμό της Αγκυρας και προσέρχεται ως δορυφόρος στην σφαίρα επιρροής που διαμορφώνει η Τουρκία ως  τοπική «υπερδύναμη». Η έναρξη αυτής της «νέας ελληνικής πορείας» που… επιλέγει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και φαντάζει αναπότρεπτή εξ αιτίας της οικονομικής (και πολιτικής) χρεοκοπίας της χώρας, εγκαινιάζεται  από την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα.

Η ελληνική χρεοκοπία διευκολύνει τη διαδικασία  πρόσδεσης της χώρας στο τουρκικό άρμα. Η ενέργεια, ο τουρισμός, το εμπόριο, το περιβάλλον αλλά και ο χρηματοοικονομικός (οι Τούρκοι ενδιαφέρονται για εξαγορές ελληνικών τραπεζών)  τομέας,  είναι ορισμένοι από τους τομείς που θα γίνει προσπάθεια καλλιέργειας της εντύπωσης  των κοινών ελληνοτουρκικών συμφερόντων κατά την επίσκεψη του Ερντογάν.

Αξιοποιώντας αυτές τις (ψευδείς και κατασκευασμένες) εντυπώσεις , δηλαδή των μεγάλων δυνατοτήτων της ελληνοτουρκικής οικονομικής συνεργασίας η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί  να πείσει την  ελληνική κοινή γνώμη για την  ανάγκη των διευθετήσεων των πολιτικών εκκρεμοτήτων μεταξύ των δύο χωρών. Δηλαδή, με απλά λόγια, για την ανάγκη  ολοκλήρωσης των ελληνοτουρκικών συνομιλιών που εξελίσσονται παράλληλα και στο ημίφως των πανηγυρικών οικονομικών διαβουλεύσεων προκειμένου να καταλήξουν στην συμφωνία για τη διανομή του Αιγαίου.

Για να γίνει αποδεκτή από τον ελληνικό λαό μια συμφωνία διανομής του Αιγαίου η ελληνική κυβέρνηση προετοιμάζει  το δίλημμα που μεθοδικά   και με το πέρασμα του χρόνου θα τεθεί  προς την ελληνική κοινή γνώμη ως εξής: τι μας συμφέρει ως χώρα; Να διατηρήσουμε τη ψευδαίσθηση ότι μας ανήκει το 100% του Αιγαίου το οποίο ωστόσο εκ των πραγμάτων  δεν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε; Ή να προχωρήσουμε σε μια διευθέτηση που μπορεί να μας αποφέρει ένα «καθαρό» 70- 80% στο οποίο θα μπορούμε ανεμπόδιστα να εκφράσουμε την κυριαρχία μας ως χώρα και να προχωρήσουμε στην όποια εκμετάλλευσή του;  Η ευκολία με την οποία η ελληνική κυβέρνηση σπεύδει στο τραπέζι των συνομιλιών με κάποιον (Τουρκία) που  απειλεί τη χώρα με πόλεμο περιγράφει την λογική της «συναλλαγής» στην οποία κινείται…

Οι φωστήρες που μας κυβερνούν όμως  ξεχνούν ότι  για να είναι δίκαιη  μια συναλλαγή επιβάλλεται οι αντισυμβαλλόμενοι να είναι ισότιμοι. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε από την μία την κυβέρνηση της Τουρκίας και από την άλλη την ελληνική, δηλαδή  τις μαριονέτες — εκπροσώπους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Κομισιόν και της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας που  πραγματικά κυβερνούν την Ελλάδα…

4 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Σε κάποιο προηγούμενο άρθρο είχατε αναφέρει οτι τα κοράκια είναι έτοιμα για την αναδιανομή του πλούτου της χώρας μας.Σε αυτό το κείμενο… ΜΙΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΑΠΟΨΗ αναφέρεται κάπου η αναδιανομή, απλά είναι μια άλλη άποψη που δύσκολα μπορεί κάποιος να την απορρίψει.

    Το «πιστόλι» που στόχευε αλλού.
    Παλιά καραβάνα ο θείος Ορέστης. Η ζωή του μυθιστόρημα. Άνοιξε κι έκλεισε καμιά δεκαριά μαγαζιά. Μετά μπάρκαρε, ύστερα ξαναστέριωσε αλλά το μεγάλο του χούι δεν το άφησε ποτέ. Το τζόγο. Κάθε είδους. Άλογα, προπό, καζίνο μέχρι χρηματιστήριο. Φτιάχνει και σπουδαίο σπληνάντερο κι όπως καταλαβαίνεις δε θα άφηνα με τίποτα την ευκαιρία να πιω μαζί του κανά δυο τσίπουρα και να πούμε και δυο λόγια για τα οικονομικά. Εξάλλου, ξέρει κανείς καλύτερα από ένα τζογαδόρο τα κόλπα των κερδοσκόπων; Κανείς. Ο Γιώργος ο Πιστολάς ίσως, αλλά πού να τον βρεις αυτόν.
    -Για πες ρε θείο, πως τα βλέπεις εσύ τα πράματα τώρα;
    -Δηλαδή σαν τι θέλεις να σου πω ρε; Με ρώτησε με το ένα μάτι μισόκλειστο, σαν να κρατούσα φλος ρουαγιάλ.
    -Να ρε θείο, λένε θάρθει το ΔουΝουΤου γιατί φαλιρίσαμε και τέτοια. Εσύ τι πιστεύεις;
    -Μπαρμπούτσαλα, μου αντιγυρίζει.
    -Τι θες να πεις θείο;
    -Ρε χαμένο, φάε μεζέ και πιες το τσιπουράκι σου και μην ανησυχείς για τίποτα και κυρίως μην ακούς τις μπούρδες που σου λένε.
    -Ε πως ρε θείε. Εδώ μειώνουνε μισθούς και πάμε για απολύσεις και…
    -Άντε ρε σταμάτα! Θες να μάθεις τι γίνεται;
    -Ναι, τι λέμε τώρα;
    -Άκου λοιπόν. Τι είναι η Ελλάδα ρε; Να σου πω εγώ τι είναι. Δυο πράματα όλα κι όλα. Ή μάλλον τρία. Απλά και όμορφα. Ήλιος, θάλασσα και ο κόσμος. Οι Έλληνες δηλαδή. Κατάλαβες;
    -Όχι.
    -Αφού είσαι χαμένος. Ήλιος ρε. Δηλαδή τουρισμός. Αυτό είναι το ένα μεγάλο μας κεφάλαιο.Δεν τον έχουν οι Ευρωπαίοι. Όσο άσχημα και να το χειριζόμαστε, το κεφάλαιο από τον τουρισμό θάρθει. Και θάρθει καλοκαίρι. Και τότε δε θάχουμε ανάγκη πολλά δανεικά. Κάθε χρόνο το ίδιο γίνεται. Ένα το κρατούμενο. Το δεύτερο, θάλασσα. Ναυτιλία. Νησιά. Τόχουμε κι αυτό. Ο πρώτος στόλος παγκόσμια. Κι αυτό δεν τόχουν οι άλλοι. Δυο κεφάλαια που δεν έχει κανείς. Χρήμα, βρέξει χιονίσει. Όχι τοξικά ομόλογα και παλιόχαρτα. Άρα ό,τι και να γίνει, η Ελλάδα θάχει χρήμα. Λιγότερο ή περισσότερο θάχει. Οι Ευρωπαίοι έτσι και δε σκεφτούνε καμιά οικονομική παπαρδέλα – ομόλογα, μετοχές, ασφάλειες χαρτιά δηλαδή – που θα βρούνε κεφάλαιο ρε; Να στο πάω πιο μακρυά ή θα σε μπλοκάρω;
    -Για προχώρα.
    -Στον ήλιο βάλε και φτηνή πηγή ενέργειας. Φωτοβολταϊκά. Έχουν οι Ευρωπαίοι ήλιο; Όχι ρε χαμένε. Στη θάλασσα βάλε και την αξία της παραθαλάσσιας γης. Και τις μεταφορές. Άπλωσε τη σκέψη σου. Βάλε και προϊόντα της γης. Με λίγα λόγια: οι Έλληνες ό,τι και να γίνει θα τη βγάλουν καθαρή. Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν φυσικό κεφάλαιο. Και θέλουν πολύ ενέργεια. Κάνει κρύο αγόρι μου στη Βόρεια Ευρώπη. Και ενέργεια χρειάζονται από αλλού. Απ’ τη Ρωσία ας πούμε. Εμείς τι να την κάνουμε την ενέργεια ρε; Να ζεστενόμαστε το Μάρτη; Ή να τροφοδοτήσουμε την ανύπαρκτη βιομηχανία μας;
    -Δηλαδή τι θες να πεις ρε θείο;
    -Ακόμα δεν κατάλαβες; Είσαι το μέλλον ρε. Σα χώρα σου λέω. Όχι εσύ γιατί όπως μου τα λες δεν πιάνεις μία. Λοιπόν, τι σου έχει πει ο Γιώργος μέχρι τώρα; Πράσινη ενέργεια και πτώχευση δε σου λέει; Τι σημαίνει αυτό όλο μαζί; Φτηνή ενέργεια για όποιον σε αγοράσει ρε. Από τα δικά σου χωράφια θα περάσουν οι αγωγοί ενέργειας και τα δικά σου λιμάνια και σιδηρόδρομους θέλουν οι Κινέζοι για να τροφοδοτούν την Ευρώπη ρεεεε! Η Ελλάδα λοιπόν ήταν ακριβή και θα γινόταν ακόμα πιο πολύ αφού οι Ευρωπαίοι δεν είχαν μία μετά την κρίση. Οπότε σου τη φέρανε. Θέλουν να σε αγοράσουν φτηνά γιατί θα παίξει πολύ χοντρά το παιχνίδι αυτό στα χρόνια που έρχονται. Έρχομαι τώρα στο τρίτο πράμα που σου είπα. Οι Έλληνες. Τι έχουν οι Έλληνες ρε;
    -Ε…Ιστορία;
    -Είσαι για τα μπάζα. Κεφάλαια ρε. Πάντα δε σε λέγανε φτωχό κράτος με πλούσιους πολίτες; Το κράτος λοιπόν είναι φτωχό και χρεωμένο γιατί σου πλήρωνε διάφορα. Κι εσύ μασούριαζες τα φράγκα. Κι έπαιρνες και σπίτια και αυτοκίνητα και μπιντέδες. Σ’ όλη την Ευρώπη οι πολίτες είναι καταχρεωμένοι και το κράτος πλούσιο. Εδώ είναι τ’ ανάποδο. Τώρα αυτό θα αλλάξει. Γιατί; Θα σου πω γιατί. Το χρήμα το πήραν οι Τράπεζες από τα Κράτη για να σωθούνε. Τα κράτη γίνανε ελλειμματικά και ποιος θα βάλει το χέρι στην τσέπη; Οι Έλληνες. Από που θα ζήσεις τώρα; Θα πουλήσεις αυτοκίνητα, σπίτια, χωράφια. Θα φας από τα έτοιμα. Γιατί πολύ απλά το Κράτος στα παίρνει πίσω αφού σου κόβει το μισθό, τις θέσεις εργασίας, τις παροχές. Οπότε θα πληρώσεις εσύ από ίδια κεφάλαιά σου που λέμε.
    -Κάτσε ρε θείο. Δηλαδή δεν πτωχεύουμε;
    -Ρε χαμένε πως θα πτωχεύσεις; Φαντάσου μια επιχείρηση που λέγεται Ελλάδα. Έχει καμιά 300αριά δις ευρώ σε ακίνητα του δημοσίου. Έχει σε ρευστό στις τράπεζες κοντά στα 250 δις και βάλε. Και μόνο στις ελληνικές. Παράγει κάθε χρόνο ένα κατά κεφαλήν ΑΕΠ κοντά στα 25 χιλιάρικα σε ευρώ. Έχει τα πάγια κεφάλαια που σου είπα – ήλιο και θάλασσα, δηλαδή τουρισμό και ναυτιλία – και επιπλέον έσοδα πάγια από δασμούς λόγω της θέσης της και μόνο. Όλοι από δω περνάνε. Άρα έχεις κοντά στο 1 τρις και βάλε αξία και χρωστάς περίπου το ένα τρίτο. Τα μισά σου λέω εγώ. Και χωρίς να κάνεις και τίποτα σπουδαίο, γιατί εδώ που τα λέμε δεν έχεις εξαγωγές και δεν παράγεις και κάτι σοβαρό. Άρα ρε χαμένε πως να πτωχεύσεις και ποιο ΔουΝουΤου μου τσαμπουνάς; Αφού μόνο και μόνο από τη θέση που βρίσκεσαι τη γεωγραφική έχεις ένα τρις πάγια κεφάλαια και χρωστάς τα μισά!
    -Και τα σπρεντ;
    -Εδώ ήρθες στο στοιχείο μου. Το κουμάρι. Το τζόγο ανεψιέ. Άκου λοιπόν. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε μαγαζάκι για να κλείσει ούτε καμιά βόρεια χώρα να τους τραβήξει ένα χειμώνα στα μείον 25 με πετρέλαιο στο θεό και να μη μπορεί να κουνηθεί. Δηλαδή δεν κινδυνεύει ο προϋπολογισμός της από απρόβλεπτους παράγοντες. Συν τα πάγια κεφάλαιά της, να μην τα ξαναλέω, από πλευράς δανεισμού είναι «λίρα εκατό». Υπάρχει καμιά δεκαριά χιλιάδες χρόνια κι έχει κι ένα όνομα στην αγορά πολύ σπουδαίο. Δεν είναι ούτε κράτος που ιδρύθηκε χτες – όπως η Λετονία – αλλά ούτε και κράτος που μπορεί να το τουμπάρει ένας παγετώνας λόγω ανόδου του πετρελαίου, ούτε κι έχει και τη σούπερ διασυνδεδεμένη οικονομία, να πέσει το πέσο στο Μεξικό και να πτωχεύσει η κυρά Γιαννούλα με το ψιλικατζίδικο εδώ δίπλα. Επιπλέον είναι και στο ευρώ. Και οι τζογαδόροι το ξέρουν αυτό πολύ καλά. Όλοι το ξέρουν πολύ καλά. Πάντα το ξέρανε. Λες να τη δανείζανε πακτωλούς και ξαφνικά τους ήρθε και είπανε:»Αμάν! Ξεχάσαμε να πάρουμε τα δανεικά από τους Έλληνες!» Αυτοί ρε που δε σε κερνάνε ούτε τσίχλα;
    -Οπότε τι θέλουνε ρε θείο;
    -Να γίνουμε πιο φτηνοί ρε. Να μπορούν να αγοράσουν από μας αυτά που σου είπα. Το κράτος είναι χρεωμένο, εσύ για να ζήσεις πρέπει να πουλήσεις, οπότε ποιος θάρθει να αγοράσει; Ο ξένος αγόρι μου. Αυτός θάρθει. Ζορίζονται ποιος θα πρωτοπρολάβει. Δεν σου κάνει εντύπωση πως για μια χώρα-κουτσουλιά τρέχουνε Τρισέδες, Μέρκελ, οικονομικοί οίκοι, Φίτσιδες, κανάλια διεθνή, ΔουΝουΤου, Διεθνείς κολοσσοί. Κι άλλες χώρες πτωχεύσανε, δεν κάνανε έτσι. Έχει πλάκα να τους βλέπεις να τρέχουνε έτσι ανταγωνιζόμενοι ποιος θα μας σώσει. Λες να γίνανε ξαφνικά καλοί Σαμαρείτες; Κι άλλοι ήταν και είναι σαν κι εμάς. Η Ιρλανδοί, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ισλανδοί. Βγάλανε πρωτοσέλιδα στα περιοδικά τους; Γράφανε για μήνες στις εφημερίδες τους; Φτιάξανε και καλά ειδικούς μηχανισμούς μοναδικούς στην ιστορία – ΕΕ και ΔΝΤ – ειδικά για πάρτη τους για να τους σώσουνε; Όχι βέβαια. Εμείς τι έχουμε; Το μέλι; Όχι. Με δυο λόγια, υπάρχει πολύ χρήμα στη χώρα, πολύ κεφάλαιο – φυσικό και ιδιωτικό – και το μυριστήκανε. Και τρέχουνε τώρα από τα πέρατα της γης για να το αρπάξουνε φτηνά. Αυτό είναι όλο. Και θα μου πεις τώρα το μάθανε; Όχι. Το ξέρανε. Απλά τώρα που το χρήμα στις διεθνείς αγορές εξαερώθηκε από την κρίση, ψάχνουνε και στο τελευταίο στρώμα -δηλαδή χώρα – να βρούνε χρήμα και κεφάλαιο. Μ’ αρέσει που έρχονται και ξανάρχονται και αναγγέλλουν μέτρα, κι άλλα μέτρα και ξανάμανά να κάνουν ανακοινώσεις και συμβούλια κι ό,τι θες. Ανεψιέ έτσι και είχαμε πτωχεύσει στ’ αλήθεια λες να μας παρακαλάγανε; Λες να είχανε βάλει τα δισεκατομμύρια τους και μετά να μας λέγανε:»Σας παρακαλούμε καλοί μας Έλληνες, πάρτε μέτρα μη χάσουμε τα λεφτά μας!» . Για τέτοιους τους έχεις;Αμ’ θα ‘χανε πάρει τα μέτρα όχι χθες αλλά προχθές! Σιγά την περίπλοκη οικονομία που έχει η Ελλάδα και θέλει τόση επιστήμη για να σωθεί και σιγά μη φοβούνται κοινωνικές εκρήξεις και μπούρδες. Γλυκαθήκανε οι ξένοι με τον ΟΤΕ και τώρα μυριστήκανε και υγιείς τραπεζούλες – που αυτοί δεν έχουνε – και κάτι άλλα ασημικά που μας μείνανε ξεχασμένα. Και κυρίως χωράφια κι αυτοκινητόδρομους και λιμάνια. Να ξέρεις ο πρώτος κλάδος που ανακάμπτει μετά την κρίση είναι οι μεταφορές ρε άσχετε. Κι η Ελλάδα είναι σταυροδρόμι κι οι ξένοι ανακάμπτουν από μια παγκόσμια κρίση. Καταλαβαίνεις; Πάντως θα είχε πολύ πλάκα, ο Έλληνας συνταξιούχος με το δώρο του Πάσχα – έτσι και του το κόψουνε – να τόχει να το λέει ότι έσωσε τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Ένα δώρο Πάσχα ρε συ και μάλιστα του Έλληνα αξίζει η συνοχή κοτζάμ Ευρώπης ρε; Σαν πολύ φτηνά δεν μας την πουλάνε;
    -Δηλαδή ρε θείο, ποιο είναι το συμπέρασμα;
    -Τσάμπα τρομάζουνε τον κοσμάκη. Ούτε θα πτωχεύσουμε, ούτε ΔουΝουΤου θα εγκατασταθεί, ούτε τίποτα. Θα μας τα πάρουνε τ’ ασημικά, θα μας κόψουνε και κανά εικοσάευρο από το μισθό και τη σύνταξη, θα πουλήσουμε και κανάν ΟΣΕ – που ούτως ή άλλως θα το κάναμε όπως με την Ολυμπιακή – κι αυτό είναι όλο. Και την Κυβέρνηση τη βολεύει το κλίμα γιατί θα σου πω τι θα γίνει: Θα μας φτιάξουνε ένα «χαρτί» κι ένα «μηχανισμό» και καλά για μπαμπούλα. Μαύρο κι άραχλο. Με απολύσεις και περικοπές του φόβου. Μετά θα βγαίνει ο Γιώργος και θα λέει: «Καθήστε καλά να κάνω αυτό ή εκείνο γιατί θα καταφύγω στο ΔουΝουΤου και ξέρετε τι μας περιμένει. Κι όποιος μου πάει κόντρα θα του χρεώσω και την προσφυγή της χώρα στο μηχανισμό». Και μετά όλοι θα κάθονται σούζα. Ένα τέτοιο χαρτί θέλει ο Γιώργος από το ΔΝΤ να τόχει για «πιστόλι» που λέει κι αυτός.
    -Δηλαδή το «πιστόλι» δεν ήταν για τις αγορές;
    -Όχι ρε χαμένε. Για μας το θέλει. Να τόχει πάνω στο τραπέζι να μας το δείχνει. Και να τον φωνάζουμε μετά:»Ο Γιώργος ο Σερίφης που έσωσε τη χώρα από το ΔΝΤ».

    ΑΚΗΣ

    11 Μαΐου, 2010 at 2:03 μμ

  2. Αφού τώρα εμπεδώνουμε το «τους όρους,τους επιβάλουν οι δανειστές» το επόμενο μάθημα είναι»σφάξε με αγά μου να αγιάσω»

    ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ

    11 Μαΐου, 2010 at 2:23 μμ

  3. Χ.Α.
    ελατε τωρα.. αληθεια πιστευετε πως κατι τετοιο μπορει να συμβει; ειδικα τωρα;
    ο λαος δεν αντεχει μετα την τσεπη του να χασει ΚΑΙ την εθνικη περηφανια του. μια τετοια σκεψη ειναι ακαιρη και ασκοπη :[

    http://yannidakis.spaces.live.com

    yannidakis

    11 Μαΐου, 2010 at 6:55 μμ

    • ελπίζω αληθινά να έχεις ΔΙΚΙΟ. οι πληροφορίες μου, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι, δυστυχώς, δεν έχεις…
      σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια μακρά πορεία που οδηγεί την χρεοκοπημένη Ελλάδα στην τροχιά της τουρκικής περιφερειακής υπερ δύναμης.μια πορεία που μπορεί να διακοπεί μόνο από την λαική αντίσταση- αντίδραση.

      skakistis

      11 Μαΐου, 2010 at 7:15 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: