Skakistis's Weblog

ματιές στο «μεγάλο παιχνίδι»

Ανάμεσα στους τοκογλύφους

with one comment

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας: ας πούμε ότι είσαι μικρομεσαίος (προς το μικρός) επιχειρηματίας και ότι τα πρώτα βήματα της επιχειρηματικής σου δραστηριότητας τα χρηματοδότησαν (εντόκως) κάποιοι «φίλοι» και «προστάτες» σου. Αυτή η  οικονομική εξάρτηση με τα χρόνια  μετατρέπεται σε άρρηκτο δεσμό. Η ύπαρξή σου εξαρτάται από την ανατροφοδότηση των δανεικών σου. Η επιχείρηση  υπάρχει και «δουλεύει» για να πληρώνει το προσωπικό και να ξεπληρώνει τα δανεικά. Καθώς είσαι εξαρτημένος οικονομικά είσαι ταυτόχρονα υποχρεωμένος να ακολουθείς τους κανόνες αυτών που σε δανείζουν. Αυτοί ορίζουν αυθαίρετα το επιτόκιο του δανεισμού σου και κανονίζουν με αυτόν τον τρόπο με τι χρήματα σου επιτρέπουν για να τη βγάλεις. Με άλλα λόγια σε τοποθετούν στη …θέση σου.

Κάποια στιγμή μπορεί να περάσει από το μυαλό σου η σκέψη να αναζητήσεις άλλη ευνοϊκότερη χρηματοδότηση. Όταν οι σκέψεις σου για την αναζήτηση ενός μεγαλύτερου περιθωρίου κινήσεων αρχίσουν να γίνονται πράξη, αυτόματα εμφανίζονται οι μπράβοι των δανειστών σου κρατώντας τα γραμμάτια των χρεών σου. Ξέρεις ότι η επόμενη κίνηση των μπράβων είναι να σε σαπίσουν στο ξύλο.

Η αναζήτηση άλλου χρηματοδότη είναι προσπάθεια υψηλότατου ρίσκου. Οι πιστωτές σου δεν θα σε αφήσουν να ξεχρεώσεις. Για την ακρίβεια δε θα επιτρέψουν να μεταφέρεις το χρέος σου αλλού γιατί θα πάψουν να εισπράττουν. Ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος αναλάβει τα χρέη σου, δεν πρόκειται να σου ζητήσει κάτι λιγότερο από αυτά που σου ζητούν οι σημερινοί δανειστές σου….

Παρά την έκδηλη μεγαλομανία (μας), θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι  η Ελλάδα είναι μια μικρομεσαία (προς το μικρή) χώρα που από τα πρώτα βήματα της ύπαρξής της ζει με  δανεικά. Τα περιβόητα «δάνεια του αγώνα» του 1821 από τις αγγλικές τράπεζες –των οποίων το μεγαλύτερο μέρος ξεκοκάλισαν τα λαμόγια της εποχή- ξεχρεώθηκαν 150 χρόνια αργότερα!

Εχοντας διαρκώς το χέρι απλωμένο για δανεικά οι κυβερνήσεις της χώρας μετατράπηκαν σε διαχειριστές του χρέους της. Κύριο καθήκον τους ήταν να εξυπηρετούν τους πιστωτές. Ετσι η χώρα υπήρξε στυλοβάτης του αντικομουνισμού τα χρόνια του ψυχρού πολέμου και σήμερα έχει μετατραπεί  εξάρτημα των αμερικανοΝΑΤΟικών «απελευθερωτικών πολέμων». Ταυτόχρονα είναι διαρκώς ριγμένη από τους φίλους και προστάτες της σε σχέση με την επεκτατική πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία.

Κάποιες στιγμές υπήρξαν σκέψεις (ενδεχομένως και προσπάθειες) της εξωτερικής πολιτικής της χώρας να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους ύπαρξης της χώρας. Οι δεσμοί ωστόσο της εξάρτησης και της υποτέλειας είναι περασμένοι ως θηλιά στο λαιμό της χώρας και αυτών που διαχειρίζονται τη τύχη της.

Η σημερινή κυβέρνηση για παράδειγμα… Ποντάρει στους Αμερικανούς που δεν έχουν μια και στους Κινέζους που διαθέτουν ρευστό αλλά ζητούν τεράστια πολιτικά ανταλλάγματα. Οι διαταγές για αυστηρή λιτότητα, περικοπές , μείωση μισθών και η καθημερινή επιτήρηση από το ευρωπαικό χρηματοπιστωτικό σύστημα (δηλαδή τη Γερμανία)  προσγείωσαν ανώμαλα τον Γ. Παπανδρέου και την κυβέρνησή του στην οδυνηρή πραγματικότητα…

Written by skakistis

4 Φεβρουαρίου, 2010 στις 1:05 μμ

Ένα Σχόλιο

Subscribe to comments with RSS.

  1. ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!

    achagiablogspot.com

    5 Φεβρουαρίου, 2010 at 9:57 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: