Skakistis's Weblog

ματιές στο «μεγάλο παιχνίδι»

τουρκικός εκσυγχρονισμός

leave a comment »

Η Τουρκία , θα μπορούσε να πει κανείς, έχει κάνει σημαντικά βήματα εκσυγχρονισμού: Τώρα τα πραξικοπήματα δεν τα κάνει ο στρατός. Αρκεί μια δικαστική απόφαση…
Σαν αυτή που επικρέμεται πάνω από το κεφάλι του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογκάν από το τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο. Το εν λόγω ανώτατο όργανο της τουρκικής δικαιοσύνης θα συνεδριάσει (ή απειλεί πως θα συνεδριάσει) μέσα στις επόμενες βδομάδες προκειμένου να αποφανθεί αν ο πρωθυπουργός της χώρας, και εβδομήντα ακόμη στελέχη του κόμματός του, με τις πράξεις τους υπονομεύουν τον κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το ενδεκαμελές Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας, μπορεί να εκδόσει τελεσίδικη απόφαση η οποία θα θέτει εκτός νόμου το κυβερνόν κόμμα και κατά συνέπεια να πάψει από τα καθήκοντά του τον πρωθυπουργό Ερντογάν. Μάλιστα, αυτό το ίδιο δικαστήριο θα αποφανθεί και για το αν ο Πρόεδρος της χώρας Αμπτουλάχ Γκιούλ με ενέργειες η παραλείψεις του υπονομεύει τον κοσμικό χαρατκήρα του κράτους. Σε περίπτωση που βρεθεί ένοχος, ο πρόεδρος θα εκτίσει την ποινή του, που θα είναι στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, μετά τη λήξη της θητείας του.
Η τουρκική εκδοχή της δημοκρατίας μπορεί να σα συνοψιστεί ως εξής: Ενδεκα άνθρωποι, όσα είναι τα μέλη του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας, μπορούν να βγάλουν εκτός νόμου ένα κόμμα και να παύσουν έναν πρωθυπουργό που ψηφίστηκαν από το 45% των ψηφοφόρων της χώρας!
Θεωρητικά η δικαιοσύνη στις δημοκρατίες είναι «τυφλή» και «ανεξάρτητη». Πάνω απ όλα όμως είναι βασικός πιλώνας του συστήματος. Λειτουργεί για να το προσατατεύει και για να διαιωνίζει την ύπαρξή του. Οταν το σύστημα στις γενικές του γραμμές δεν αμφισβητείται, τότε και η δικαιοσύνη μπορεί να ζήσει με τον μύθο της ανεξαρτησίας της. Στην Τουρκία η δικαιοσύνη εμφανίζεται σαν καρικατούρα, όπως ακριβώς και η δημοκρατία σε αυτήν τη χώρα φοράει στρατιωτικό πηλήκιο…
Το «ισλαμικό» κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν έχει κατορθώσει επικρατήσει στο πολιτικό σκηνικό της τουρκίας όχι γιατί προβάλει το όραμα της δημιουργίας ενός θεοκρατικού κράτους, αλλά γιατί εκφράζει το αίτημα της πλειοψηφίας του τουρκικού λαού για εκσυγχρονισμό, δικαιοσύνη και ισότητα. Οι εκλογικές νίκες του Ερντογάν, περιγράφουν το λαικό αίτημα για «αλλαγή» του συστήματος συντηρεί τα προνόμια του στρατιωτικού-διπλωματικού κατεστημένου. Με πιο απλά λόγια, τα μεσαία και χαμηλά λαικά στρώματα της Τουρκίας, μέσω του κόμματος του Ερτνογάν, διεκδικούν το πολιτικό και οικονομικό μερίδιο που τους αναλογεί από το στρατιωτικό κατεστημένο , το επονομαζόμενο τουρκικό «βαθύ κράτος», που από την εποχή του Κεμάλ κυβερνά τη χώρα.
Η εδραίωση του κόμματος του Ερντογάν στην τουρκική πολιτική σκηνή με δύο συνεχείς εκλογικές νίκες άρχισε να δημιουργεί σοβαρά ρίγματα στο υφιστάμενο μέχρι τότε σύστημα. Η διάθεση για «αλλαγή» των όρων του οικονομικού παιχνιδιού και της διανομής της πολιτικής εξουσίας, τοποθέτησε  τους «ισλαμιστές» στο «μπλοκ» των δυνάμεων του εκσυγρχονισμού οι οποίες προώθησαν την πορεία της τουρκίας προς την ΕΕ. Στόχος αυτής της φιλοευρωπαικής φιλοδυτικής πολιτικής από τους «ισλαμιστές» της τουρκίες, είναι η επιβολή  των ευρωπαικών κανόνων για το οικονομικό και πολιτικπό παιχνίδι μέσα στην ίδια τους τη χώρα.
Ετσι εξηγείται το, από πρώτη ματιά παράδοξο, γεγονός: Οι «ισλαμιστές» να είναι αυτοί που πραγματικά επιδιώκουν την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και οι κοσμικοί «δυτικόστροφοι» στρατιωτικοί να την υπονομεύουν. Η εξήγηση είναι απλούστατη: Η συμόρφωση της τουρκικής νομοθεσίας με το ευρωπαικό κεκτημένο δημιουργεί ένα διαφορετικό «σύστημα» το οποίο επιβάλει την διάλυση του συστήματος οικονομικής- πολιτικής κυριαρχίας των τούρκων στρατιωτικών. Προκειμένου να γίνει αντιληπτή η οικονομική δύναμη του επονομαζόμενου τουρκικού βαθέως κράτους, αρκεί μόνο να σημειωθεί ότι ο τουρκικός στρατός είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός όμιλος της χώρας, έχοντας πλειοψηφικά μερίδια σε τράπεζες, βιομηχανίες και βαρύνοντα λόγο σε ζωτικούς οικονομικούς τομείς της χώρας.
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκτιμήσει και να προβλέψει κανείς πως θα εξελιχθεί αυτή η  μάχη στο εσωτερικό της Τουρκίας μεταξυ δύο συστημάτων εξουσίας, (στρατιωτικοί- ισλαμιστές για να το πούμε συνοπτικά). Το βέβαιο είναι πως το τουρκικό «βαθύ κράτος» που νέμεται για δεκαετίες την εξουσία και τα «ευεργετήματα» που απορρέουν από αυτήν δεν πρόκειται εύκολα να υποκύψει στην ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Ερντογάν. Αλλωστε εκτός από τα άρματα μάχης οι στρατιωτικοί ελέγχουν και τη δικαιοσύνη, που όπως είπαμε, μπορεί να είναι «τυφλή», γνωρίζει όμως πάντα ποιών τα συμφέροντα έχει ταχθεί να υπηρετεί.
Συμπέρασμα: Οταν σε μια χώρα η απόφαση 11 δικαστών, μπορεί να ακυρώσει τη βούληση του 45% των πολιτών αυτής της χώρας και να βγάλει εκτός νόμου το κόμμα  και να πάψει τον πρωθυπουργό που αυτή η πλειοψηφία επέλεξε, τότε  αυτή η χώρα είναι επικίνδυνη. Για τον εαυτό της, αλλά κυρίως για τους γείτονές της…
 

Written by skakistis

10 Ιουλίου, 2008 στις 3:49 μμ

Αναρτήθηκε στις globe, ελληνοτουρκικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: